‘Het is vandaag een jaar geleden en het voelt nog steedsniet als gewoon

Ik blijf het iedere dag missen, onze band van vader en zoon’

Zo wilde ik aan een langer gedicht beginnen om de dood vanmijn vader te herdenken. Maar al snel kwam ik dan dichtend bijna automatisch opzinnen die eindigen met ‘ik mis je lach’ en ‘ik mis je iedere dag’ en dat pastgewoon niet bij mij of bij mijn vader. Zonder enige poespas wist hij dat ookwel.

Natuurlijk mis ik mijn vader iedere dag, maar ik troost me metde wetenschap dat ik de herinneringen aan mijn vader dagelijks in mijn hart draag.