Ik wilde er eerst nooit aan. Het digitale boek, de e-reader. Mijn excuus was altijd dat ik dan het boekgevoel zou missen, dat ik graag de bladzijden wilde blijven omslaan, dat ik het papier wilde ruiken en dat ik ook het boek in de boekenkast weer weg kon zetten. En ik kom op -bijna- alles terug. Nog steeds vind ik analoge boeken lekker ruiken (een boekenwinkel is als een hemel voor mij: de kennis, de waarde en die geur), maar bij ieder boek dat in huis komt is er weer ruimte nodig. Alle boekenkasten staan hier vol en het aantal dozen met boeken is of net, of net niet, op xe9xe9n hand te tellen.

 

Vorige weekend besloot ik uiteindelijk met de nieuwe (digitale) tijden mee te gaan en ook dan maar een ereader (Sony PRS 650) aan te schaffen. Gisteren ontving ik het gadget-achtige boek en ik heb er nog geen moment spijt van gehad. Het boek is compact en licht en in een handig formaat. Ik heb overigens geen last van een weerkaatsend beeldscherm.

Momenteel lees ik 'Jezus van Nazareth' van Paul Verhoeven en naast het feit dat meneer Verhoeven leuk en vooral boeiend schrijft, is het gebruiksgemak van de e-reader ook optimaal! Okay, nog steeds voel ik me af en toe als kapitein Archer van starship Enterprise (Star Trek), want ik vind het nog steeds wel een beetje science fictionachtig. Alsof 'later in de toekomst' allang is begonnen!